Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Ciechanowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska

po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. w Ciechanowie

na rozprawie

sprawy z powództwa J. S.

przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W.

o zapłatę 3010,03 zł

I zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz powódki J. S. kwotę 3010,03 zł ( trzy tysiące dziesięć złotych trzy grosze ) z ustawowymi odsetkami od dnia 29 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty;

II zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz powódki J. S. kwotę 200,00 zł ( dwieście złotych ) tytułem zwrotu opłaty sądowej;

III nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. kwotę 2092,96 zł ( dwa tysiące dziewięćdziesiąt dwa złote dziewięćdziesiąt sześć groszy ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 16 maja 2025 r.

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 2/24

UZASADNIENIE

Powód J. S. wniosła w dniu 29 grudnia 2023 r. ( data stempla operatora pocztowego ) do Sądu Rejonowego w Ciechanowie pozew przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W., żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 3010,03 zł, w tym 2341,64 zł tytułem należności głównej oraz kwoty 668,39 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie skapitalizowanych od kwoty należności głównej za okres od dnia 18 lutego 2020 r. do dnia 29 grudnia 2023 r., wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. Na kwotę dochodzoną pozwem składa się należność z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego.

Pozwany Towarzystwo (...) S.A. w W. wnosił o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 1 listopada 2019 r. doszło do zdarzenia drogowego w wyniku którego uszkodzony został pojazd marki M. (...) numer rejestracyjny (...) użytkowany przez E. L.. Pojazd należący do sprawcy kolizji posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej dla posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego pojazdu w Towarzystwie (...) S.A. W W.. ( bezsporne ).

Powstałe w wyniku zdarzenia z dnia 1 listopada 2019 r. uszkodzenia uniemożliwiły korzystanie z pojazdu przez poszkodowaną ( bezsporne ).

E. L. w dniu 2 listopada 2019 r. zgłosiła szkodę do swojego zakładu ubezpieczeń – (...) Spółka Akcyjna w W.. Szkoda została zarejestrowana pod nr (...). Przy zgłoszeniu szkody E. L. otrzymała od zakładu ubezpieczeń informację na temat najmu pojazdu zastępczego, oferty zakładu ubezpieczeń w tym zakresie oraz o wysokości maksymalnych stawek akceptowanych przez ubezpieczyciela, jak też o prawie ubezpieczyciela do weryfikacji stawki najmu pojazdu zastępczego. Poszkodowana nie skorzystała z oferty najmu pojazdu zastępczego ubezpieczyciela, gdyż zaproponowany pojazd nie spełniał standardów wyposażenia, ponadto był dłuższy czas oczekiwania na pojazd w wypożyczalni współpracującej z zakładem ubezpieczeń. E. L. skorzystała z oferty P. Wynajem aut z OC sprawcy we W. ( bezsporne, zeznania świadka E. L. k. 288 – 289, oświadczenie k. 9 ).

W dniu 7 listopada 2019 r. poszkodowana E. L. zawarła z P. wynajem Aut z OC sprawcy we W. umowę najmu pojazdu zastępczego. Na podstawie przedmiotowej umowy poszkodowana wynajęła samochód marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Cena za każdy dzień najmu pojazdu wynosiła 220,00 zł + VAT. Przedmiotowy pojazd został zwrócony przez E. L. do wypożyczalni w dniu 20 grudnia 2019 r. Następnie, w tym samym dniu tj. 20 grudnia 2019 r. poszkodowana wynajęła w tej samej wypożyczalni samochód marki S. model (...) o numerze rejestracyjnym (...). Cena za każdy dzień najmu pojazdu wynosiła 240,00 zł + VAT. Pojazd został zwrócony do wypożyczalni w dniu 20 stycznia 2020 r. Zmiana pojazdu zastępczego była spowodowana koniecznością dostosowania pojazdu ( opon ) do warunków atmosferycznych. E. L. łącznie wynajmowała pojazdy zastępcze przez 74 dni. Z tego tytułu P. wystawił fakturę VAT nr (...) na rzecz Firma Handlowo Usługowa (...) w G. na kwotę 21402,00 zł brutto, w tym 75 dni najmu oraz dodatkowe koszty obejmujące podstawienie auta i jego odbiór od klienta, w tym dodatkowo poza godzinami pracy ( umowa najmu pojazdu zastępczego k. 11, 12, ogólne warunki wynajmu samochodu k. 13, faktura VAT k. 14 ).

W dniu 20 stycznia 2020 r. pomiędzy Firmą Handlowo Usługową (...) w G., a J. S. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...).com we W. zawarta została umowa cesji wierzytelności. Na mocy umowy przelewu wierzytelności cedent przelał na rzecz cesjonariusza wierzytelność przysługującą mu z tytułu prawa zwrotu kosztów najmu auta zastępczego, z którego to E. L. korzystała z związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 1 listopada 2019 r. nr szkody (...) likwidowaną przez (...) Spółka Akcyjna w W. ( umowa przelewu wierzytelności k. 15 ).

W dniu 24 stycznia 2020 r. J. S., działając z upoważnienia E. L., wystąpiła do (...) Spółka Akcyjna w W. o wypłatę odszkodowania z tytułu najmu pojazdu zastępczego ( upoważnienie k. 269 v, wezwanie wraz z załącznikami k. 267 – 271 ).

Decyzją z dnia 17 lutego 2020 r. (...) Spółka Akcyjna w W. przyznał odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego przez E. L. w kwocie 4242,81 zł. Na przedmiotową kwotę złożyły się: koszty wynajmu zastępczego w kwocie 2258,01 zł i 1672,60 zł oraz inne koszty w wysokości 312,30 zł. Kwotę wypłacono J. S., którą poszkodowana E. L. upoważniła do odbioru odszkodowania. W uzasadnieniu decyzji uznano, że uzasadniony okres najmu wynosił 47 dni, tj. oczekiwanie na oględziny – 13 dni (od 7 listopada do 20 listopada), technologiczny czas naprawy – 10 dni (od 20 listopada do 4 grudnia), 4 dni wolne (od 23 listopada do 24 listopada oraz od 30 listopada do 1 grudnia), a także drugi okres najmu – 20 dni tj. technologiczny czas naprawy – 10 dni (od 20 grudnia do 9 stycznia), dni wolne – 10 dni (od 21 grudnia do 22 grudnia; od 25 grudnia do 26 grudnia, od 28 grudnia do 29 grudnia, 1 stycznia, od 3 stycznia do 6 stycznia). Ubezpieczyciel dokonał także weryfikacji stawki za wynajem pojazdu do kwoty 75,00 zł netto za dzień najmu ( bezsporne, nadto decyzja ubezpieczyciela k. 10 ).

Pojazd M. (...) numer rejestracyjny (...) był przedmiotem umowy leasingu zawartej przez E. L. z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. ( bezsporne ).

Poszkodowana E. L. jako użytkownik uszkodzonego pojazdu czynnie działała w procesie likwidacji szkody, dążąc do jej minimalizacji. Ostatecznie decyzją ubezpieczyciela z dnia 4 marca 2020 r. szkodę w uszkodzonym pojeździe uznano za całkowitą, a naprawę pojazdu za nieopłacalną. Wysokość odszkodowania ustalono na kwotę 31358,00 zł netto, zaś wartość pojazdu w stanie uszkodzonym na kwotę 48996,00 zł netto. Proces likwidacji szkody był długotrwały. E. L. w toku likwidacji szkody złożyła oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej i możliwości odliczenia 50 % podatku VAT ( decyzja k. 193, oświadczenie k. 275 ).

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. do odbioru odszkodowania z tytułu kosztów naprawy upoważnił (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N.. Nie kwestionował natomiast w toku postępowania likwidacyjnego przed zakładem ubezpieczeń czynności podejmowanych przez leasingobiorcę związanych z najmem pojazdu zastępczego ( bezsporne ).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt szkody ( k. 97 -283 ), zeznań świadka E. L. ( k. 288- 289 ), umowy przelewu wierzytelności ( k. 15 ), umów najmu pojazdów zastępczych ( k. 11 i 12 ), faktury VAT ( k. 14 ).

Wskazać należy, że opinia biegłego sądowego w zakresie wyceny pojazdów oraz jakości i kosztów napraw mgr inż. R. B., aczkolwiek wiarygodna, nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, przy uwzględnieniu, że szkoda była likwidowana ostatecznie jako szkoda całkowita co wyłącza konieczność ustalenia niezbędnego czasu najmu pojazdu zastępczego ( k. 360-377 ).

Zeznania świadka P. L. ( k. 289 – 290 ) nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

W ocenie Sądu, wskazane powyżej dowody są w pełni wiarygodne; żadna ze stron nie kwestionowała ich mocy dowodowej. Spór w niniejszej sprawie dotyczył okresu najmu pojazdu zastępczego, stawka najmu nie była sporna. Wskazać należy bowiem, że powódka ograniczyła roszczenie z tytułu umowy najmu pojazdu zastępczego na kwotę 75,00 zł netto za dobę, tak jak przyjął to ubezpieczyciel dokonujący likwidacji szkody oraz do kwoty połowy podatku VAT w związku ze złożonym przez poszkodowaną E. L. oświadczeniem o możliwości odliczenia 50 % VAT w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podkreślić należy, że w toku postępowania likwidacyjnego leasingodawca oraz żaden z zakładów ubezpieczeń nie kwestionowali prawa poszkodowanej E. L. do uzyskania odszkodowania z tytułu najmu pojazdu zastępczego.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, powództwo J. S. zasługuje na uwzględnienie w całości.

W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutu przedawnienia roszczenia wskazać należy, że roszczenie przedawniłoby się z końcem 2023 r. Powództwo zostało wytoczone dnia 29 grudnia 2023 r. ( data stempla operatora pocztowego k. 17 ), a zatem przed upływem terminu przedawnienia.

Powódka J. S. dochodzi swego roszczenia na zasadach ogólnych, wynikających z art. 361 - 363 kc. Szkoda objęta odpowiedzialnością ubezpieczyciela podlega bowiem naprawieniu właśnie według tych ogólnych zasad. Wynika to z treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zgodnie z którym z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Zgodnie zaś z art. 36 ust. 1 cyt. ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej.

Z powyższego wynika, że dla oceny roszczeń odszkodowawczych powoda należy określić – według ogólnych zasad prawa cywilnego – do jakich świadczeń byłby zobowiązany posiadacz lub kierowca samochodu, z którego winy nastąpiło zdarzenie drogowe. W niniejszej sprawie, Sąd ustalił, że w wyniku kolizji z dnia 1 listopada 2019 r. uszkodzony został pojazd marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którego użytkownikiem była E. L. na podstawie umowy leasingu. Odpowiedzialny za zdarzenie drogowe ubezpieczony był z pozwanym Towarzystwie (...) Spółka Akcyjna w W.. Szkoda została zgłoszona ubezpieczycielowi poszkodowanej E. L. – (...) Spółka Akcyjna w W., który to prowadził postępowanie likwidacyjne.

W myśl art. 363 § 1 kc, naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.

Szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia – w znaczeniu prawnym – stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło. Zgodnie z powszechnie przyjętym obecnie poglądem, odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego ( uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r. w sprawie III CZP 5/11 ). Sąd Najwyższy podkreślił, że utrata możliwości korzystania z pojazdu stanowi negatywne następstwo majątkowe, a wydatki, które służą ograniczeniu ( wyłączeniu tego negatywnego następstwa ) należy kwalifikować jako szkodę majątkową podlegającą naprawieniu w ramach odpowiedzialności gwarancyjnej ubezpieczyciela wynikającej z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Sąd Najwyższy podkreślił przy tym znaczenie dwóch kryteriów - celowości wydatków oraz ich ekonomicznego uzasadnienia.

Za wydatek niezbędny ( celowy ) należy uznać wydatek poniesiony na korzystanie z innego pojazdu w takim zakresie, w jakim poszkodowany korzystałby ze swojego środka lokomocji, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Wydatki ekonomicznie uzasadnione to wydatki na najem pojazdu zasadniczo o podobnej klasie do pojazdu uszkodzonego lub zniszczonego, poniesione w oparciu o stawki czynszu najmu, które obowiązują na danym rynku lokalnym ( ceny rynkowe za tego typu usługi ) i w czasie naprawy pojazdu mechanicznego lub do czasu nabycia nowego pojazdu.

Wskazać należy, że zakład ubezpieczeń prowadzący postępowanie likwidacyjne wypłacił powódce J. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P..com we W. odszkodowanie z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego na podstawie udzielonego przez poszkodowaną E. L., przyjmując bezsporną między stronami stawkę najmu, jednakże za okres jedynie 47 dni, podczas gdy poszkodowana korzystała z pojazdu zastępczego przez okres 74 dni. Zauważyć należy, że wyliczenie czasu trwania najmu pojazdu zastępczego na 75 dni przez powódkę jest błędne, bowiem powódka dwukrotnie policzyła dzień 20 grudnia 2019 r. tj. dzień, w którym nastąpiła zmiana pojazdu.

Jak wskazano powyżej, ubezpieczyciel (...) Zakład (...)

Spółka Akcyjna w W. w toku postępowania likwidacyjnego, jak również w niniejszym procesie pozwany ubezpieczyciel zakwestionowali okres najmu pojazdów zastępczych wynikający z umów zawartych przez E. L. z powódką obejmujący wskazane powyżej 47 dni.

Z akt postępowania likwidacyjnego, jak również opinii biegłego sądowego mgr inż. R. B. wynika, że pojazd w skutek zdarzenia z dnia 1 listopada 2019 r. nie nadawał się do jazdy, nie został również naprawiony, gdyż koszty naprawy przewyższały jego wartość, a szkoda została uznana za całkowitą. Poszkodowana E. L. potrzebowała pojazdu zastępczego, zwróciła go przed wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie odszkodowania i jego wypłatą. Otrzymała od leasingodawcy kwotę odpowiadającą wartości pojazdu w stanie uszkodzonym po jego sprzedaży, jednakże nastąpiło to już po zworice pojazdu zastępczego.

Odnosząc się do kwestii okresu najmu pojazdu zastępczego, podkreślić należy, że czas w jakim przeprowadzone zostało postępowanie likwidacyjne, a ubezpieczyciel podjął ostateczną decyzję o wypłacie odszkodowania i jej wysokości jest kluczowe w niniejszej sprawie. Poszkodowana w dniu zdarzenia straciła możliwość korzystania z uszkodzonego pojazdu, bowiem nie nadawał się on do jazdy, przez cały okres likwidowania szkody była uprawniona do korzystania z pojazdów zastępczych i było to ekonomicznie uzasadnione. Podkreślić należy, że poszkodowana E. L. od momentu zgłoszenia szkody współpracowała z ubezpieczycielem, dążyła do minimalizacji szkody; nie kwestionowała zmiany wysokości akceptowanej stawki pojazdu zastępczego. Poszkodowana zakończyła najem pojazdu zastępczego jeszcze przed zakończeniem trwania postępowania likwidacyjnego, nie oczekując na wypłatę odszkodowania. Przedłużenie okresu likwidacji szkody, a w szczególności wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania, obciąża w niniejszej sprawie ubezpieczyciela.

Wskazać należy, że wbrew twierdzeniom pozwanego, uznać należy, że jako uzasadniony czas najmu należy traktować czas od dnia rozpoczęcia najmu pojazdu zastępczego do dnia jego zakończenia, zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym w niniejszej sprawie. Sąd pragnie wskazać, że również w przytoczonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przez biegłego sądowego, wskazano, że właściwym okresem, za który istnieje zobowiązanie do refundacji kosztów najmu samochodu zastępczego powinien być okres od dnia wynajęcia tego pojazdu w związku z jego zniszczeniem do dnia spełnienia świadczenia odszkodowawczego w uwzględnieniem czasu niezbędnego do zagospodarowania pozostałości powypadkowych.

Zgodzić się należy z twierdzeniem, że nie wszystkie wydatki pozostające w związku przyczynowym ze zdarzeniem komunikacyjnym mogą być refundowane, istnieje bowiem obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów ( art. 354 § 2 kc, art. 362 i 826 § 1 kc ). Na dłużniku ciąży w związku z tym obowiązek zwrotu tylko wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, niedających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela a obciążeniem dłużnika. W ocenie zatem Sądu, zachowanie powódki, która akceptuje warunki najmu pojazdu zastępczego zakładu ubezpieczeń w zakresie stawki dziennej zasługuje na aprobatę. Pozwany zakład ubezpieczeń nie wykazał natomiast, że istotnie zachodziły okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu trwania likwidacji, a materiał dowodowy dowodzi, że poszkodowana E. L. współpracowała z zakładem ubezpieczeń w zakresie minimalizacji szkody. Brak odpowiedniego przepływu informacji, w danych okolicznościach, uzasadniało oczekiwanie poszkodowanej na wydanie przez zakład ubezpieczeń decyzji co najmniej o przyznaniu odszkodowania. Poszkodowana natomiast po rozmowie z pracownikiem ubezpieczyciela w przeciągu kilku dni zwróciła pojazd zastępczy by nie generować dalszych kosztów. Tym samym uznać należy, że korzystanie przez nią w okresie od 7 listopada 2019 r. do 20 stycznia 2020 r. z pojazdów zastępczy, było konieczne i uzasadnione. W uchwale z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie III CZP 20/17 Sąd Najwyższy podkreślił, że wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego, przekraczające koszty zaproponowanego przez ubezpieczyciela skorzystania z takiego pojazdu są objęte odpowiedzialnością z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, jeżeli ich poniesienie było celowe i ekonomicznie uzasadnione. Podkreślić należy, że powódka ostatecznie zaakceptowała stawkę za najem pojazdu zastępczego ustaloną przez ubezpieczyciela, nie zgadzała się jedynie z długością najmu rzez niego wyliczoną. Powódka wyliczyła, że pojazdy zastępcze łącznie wynajmowane były przez poszkodowaną przez okres 75 dni ( 44 dni pojazd marki F. (...) + 31 dni pojazd marki S. ). Sąd po przeanalizowaniu stanu faktycznego, przychyla się w tym miejscu do stanowiska biegłego sądowego, że okres ten powinien wynosić 74 dni, gdyż dzień 20 grudnia 2019 r. ( dzień zmiany samochodów, podpisana kolejnej umowy ) został, jak już wskazano powyżej, policzony przez powódkę dwukrotnie, stąd różnica w wyliczeniu zasadnego okresu najmu.

Z tych względów Sąd uznał powództwo za zasadne co do kwoty 3010,03 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 grudnia 2023 r., do dnia zapłaty, zgodnie z żądaniem pozwu tj. co do różnicy pomiędzy należnością z tytułu najmu pojazdu zastępczego a wysokością przyznanego z tego tytułu odszkodowania przez zakład ubezpieczeń.

Ubezpieczyciel wypłacił powódce odszkodowanie za najem pojazdu zastępczego łącznie za 47 dni najmu. Sąd uznał, ze powinno być to 74 dni. Czyli do uregulowania pozostało 27 dni, po bezspornej stawce 75,00 zł za dobę najmu netto, tj. łącznie 2025,00 zł. Z uwagi, iż poszkodowana była użytkownikiem pojazdu z uwagi na zawartą umowę leasingową, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, do przedmiotowej kwoty zasadnym było doliczenie podatku VAT – w wysokości 50 % tego podatku ( 2025,00 zł x 23% = 465,75 zł x 50 % = 232,88 zł ). Należność główna wynosiła zatem 2348,88 zł. Roszczenie było bowiem wymagalne od dnia 18 lutego 2020 r. Skapitalizowane odsetki od kwoty głównej 2348,88 zł obliczone za okres od dnia 18 lutego 2020 r. do dnia wytoczenia powództwa tj. do dnia 29 grudnia 2023 r. wynoszą 789,06 zł, przewyższając kwotę dochodzoną pozwem.

Z tych względów uznać należy, że powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.

Odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 3010,03 zł Sąd zasądził od dnia wniesienia pozwu, zgodnie z żądaniem pozwu, mając na uwadze, że już w toku postępowania likwidacyjnego było ono usprawiedliwione co do czasu trwania najmu pojazdu zastępczego. Ubezpieczyciel powinien był wypłacić odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego za 74 dni w bezspornej stawce najmu – 75,00 zł netto za dobę.

O zwrocie kosztów procesu przez pozwanego Sąd orzekł stosownie do art. 98 kpc, zgodnie z wynikiem procesu. Sąd w pkt II wyroku zasądził od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz powódki J. S. tytułem zwrotu opłaty sądowej kwotę 200,00 zł.

Jednocześnie w pkt III wyroku Sąd nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego Towarzystwa (...) S.A. w W. kwotę 2092,96 zł tytułem uzupełnienia kosztów postępowania ( koszty wynagrodzenia biegłego sądowego ) orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 16 maja 2025 r. stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 113 tejże ustawy.