Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Ciechanowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska

po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. w Ciechanowie

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E.

przeciwko (...) S.A. w W.

o zapłatę 10356,29 zł

I powództwo oddala;

II zasądza od powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. na rzecz pozwanego (...) S.A. w W. kwotę 3617,00 zł ( trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

III nakazuje Skarbowi Państwa wypłacić powodowi (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. kwotę 1000,00 zł ( jeden tysiąc złotych ) tytułem zwrotu niewykorzystanej części zaliczki zaksięgowanej pod pozycją U11- (...) KU (...).

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 69/25

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. złożył w dniu 5 lutego 2025 r. ( data stempla operatora pocztowego ) pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie, wnosząc o zasądzenie od pozwanego (...) Spółka Akcyjna w W. kwoty 10356,29 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot: 9289,34 zł od dnia 30 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty, 480,00 zł od wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz 586,95 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność tez wskazanych w pkt 5 pozwu.

Strona powodowa uiściła zaliczkę na poczet przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w kwocie 1000,00 zł.

Pozwany (...) Spółka Akcyjna w W. wnosił o oddalenie powództwa w całości, nadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wnosił także o oddalenie wniosku strony powodowej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej. W piśmie procesowym z dnia 16 września 2025 r. wskazał, że teza dowodowa wskazana przez stronę powodową dotycząca dowodu z opinii biegłego jest nieistotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 5 czerwca 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność A. R.. Sprawcą kolizji była M. S. (1) kierująca pojazdem marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Pojazd należący do sprawcy kolizji w dacie zdarzenia drogowego objęty był ochroną ubezpieczeniową w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) Spółka Akcyjna w W. ( bezsporne ).

Szkoda została zgłoszona ubezpieczycielowi w dniu 5 czerwca 2024 r. i zarejestrowana pod numerem (...). Na podstawie decyzji z dnia 21 czerwca 2024 r. ubezpieczyciel przyznał i wypłacił poszkodowanej odszkodowanie w kwocie 6395,80 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że kwota odszkodowania ustalona została na podstawie otrzymanych informacji i systemów eksperckich. (...) Spółka Akcyjna w W. wypłacił poszkodowanej kwotę 350,55 zł z tytułu kosztów holowania uszkodzonego pojazdu ( decyzja k. 13, ustalenie wysokości szkody k. 14-22, akta szkody k. 77-184 ).

Poszkodowana nie zgadzała się w wysokością przyznanego odszkodowania. Samochód został częściowo naprawiony w stopniu pozwalającym na jego dalsze użytkowanie, jednak przyznana kwota odszkodowania nie wystarczyła na pełne pokrycie kosztów naprawy. Pojazd został naprawiony za kwotę około 9000,00 zł. Poszkodowana nie posiada żadnych faktur dokumentujących naprawę; samochód został naprawiony we własnym zakresie, częściowo użyto części nowych a częściowo używanych. Naprawą pojazdu zajmował się mąż poszkodowanej C. R. prowadzący działalność gospodarczą w zakresie handlu używanymi samochodami. Samochód został sprzedany przez A. R. w dniu 22 lipca 2024 r. za kwotę 30000,00 zł ( zeznania świadka A. R. k. 74-75, zeznania świadka C. R. k. 186-187 ).

W dniu 5 listopada 2024 r. pomiędzy A. R. a M. S. (2) doszło do zawarcia umowy przelewu wierzytelności nr (...), na mocy której A. R. w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 5 czerwca 2024 r. w pojeździe marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) likwidowaną przez (...) Spółka Akcyjna w W. nr szkody (...), przeniosła wszelkie przysługujące jej wierzytelności z tytułu tej szkody na rzecz M. S. (2). W umowie oświadczono, że A. R. z tytułu opisanej szkody otrzymała kwotę 6395,80 zł. Cena za nabycie wierzytelności została zapłacona przez nabywcę M. S. (2) zbywcy A. R. ( umowa przelewu wierzytelności k. 26-27 ).

Pismami z dnia 5 listopada 2024 r. oraz 20 listopada 2024 r. (...) Spółka Akcyjna został zawiadomiony o dokonanym przelewie wierzytelności ( pismo k. 28, pismo k. 29 ).

Następnie na podstawie umowy przelewu wierzytelności z tytułu kosztów naprawy OC posiadacza pojazdu zawartej w dniu 20 listopada 2024 r. M. S. (2) dokonał przelewu wyżej wymienionej wierzytelności na rzecz (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. ( umowa przelewu wierzytelności k. 25 ).

W dniu 15 listopada 2024 r. na zlecenie (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w W. oszacowało koszty naprawy pojazdu na kwotę 15685,14 zł. Koszt ekspertyzy wyniósł 480,00 zł; należność z tego tytułu została zapłacona dnia 5 stycznia 2025 r. ( kalkulacja naprawy k. 33-39, faktura k. 40, potwierdzenie przelewu k. 41 ).

W dniu 2 grudnia 2024 r. e-mailem nabywca wierzytelności (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. wezwał (...) Spółka Akcyjna w W. do zapłaty pełnej wysokości odszkodowania, precyzując w e-mailu z dnia 5 stycznia 2025 r., że wartość należnego odszkodowania wynosi 15685,14 zł Jednocześnie wezwał ubezpieczyciela do zapłaty brakującego odszkodowania oraz kosztów prywatnej ekspertyzy w terminie 7 dni (e-mail k. 23, 24 ).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów oraz zeznań świadka A. R. i C. R..

Okoliczności związane z przebiegiem zdarzenia drogowego oraz zakresem uszkodzeń w pojeździe A. R., odpowiedzialność (...) Spółka Akcyjna w W. za szkody powstałe w pojeździe, a będące wynikiem zdarzenia drogowego z dnia 5 czerwca 2024 r. nie były sporne. Wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron. Bezsporna również jest kwestia następstwa prawnego powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E..

Spornym w niniejszej sprawie była wysokość przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania z tytułu zaistniałej szkody. Powód żądał dopłaty do dotychczas przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania, uznając wypłaconą kwotę za zaniżoną.

Wskazać należy, że powód wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej. W tym celu uiścił także zaliczkę na poczet przeprowadzenia tego dowodu. Jednakże strona pozwana sprzeciwiała się przeprowadzeniu tego dowodu, podnosząc argument, że wskazana przez stronę powodową teza dowodowa nie przyczyni się do rozstrzygnięcia tej sprawy, czemu powód nie zaprzeczył. Sąd uznał przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej na okoliczność tez podnoszonych w pozwie za nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawie. Podkreślić bowiem należy, ze istotną kwestią, w świetle uchwały Sądu Najwyższego z dni 11 września 2024 r. wydanej w sprawie III CZP 65/23, którą sąd podziela w całości, jest kwestia sprzedaży pojazdu przez poszkodowaną, jeszcze przed zawarcie umowy cesji wierzytelności.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, roszczenie powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. nie zasługiwało na uwzględnienie, a zatem powództwo podlegało oddaleniu w całości.

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. dochodzi swego roszczenia na zasadach ogólnych, wynikających z art. 361 - 363 kc. Szkoda objęta odpowiedzialnością ubezpieczyciela podlega bowiem naprawieniu właśnie według tych ogólnych zasad. Wynika to z treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zgodnie z którym z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Zgodnie zaś z art. 36 ust. 1 cyt. ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej.

Z powyższego wynika, że dla oceny roszczeń odszkodowawczych powoda z tytułu uszkodzenia jego pojazdu, należało określić - według ogólnych zasad prawa cywilnego - do jakich świadczeń byłby zobowiązany posiadacz lub kierowca samochodu, z którego winy nastąpiła kolizja. W niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że odpowiedzialność kierowcy samochodu marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) nie była kwestionowana, należało rozstrzygnąć jedynie zakres odpowiedzialności pozwanego, w ramach jego odpowiedzialności gwarancyjnej wynikającej z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody.

W myśl art. 363 § 1 kc, naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.

W ramach postępowania prowadzonego przez zakład ubezpieczeń w zakresie likwidacji szkody, ustalono, że ogólna wartość odszkodowania wynieść powinna 6395,80 zł brutto. Taką też kwotę wypłacono poszkodowanej A. R. po przeprowadzonym postępowaniu likwidacyjnym.

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. nie zgadzał się z ustaloną w ten sposób wysokością odszkodowania. Z przedłożonego do akt sprawy kosztorysu naprawy sporządzonego przez Centrum (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w W. wynika, że koszt naprawy uszkodzonego pojazdu, w celu przywrócenia go do stanu sprzed szkody wynosi 15685,14 zł.

Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia - w znaczeniu prawnym - stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło ( por. Kodeks Cywilny Tom I „Komentarz do artykułów 1 – 534” pod redakcją prof. E. Gniewka C.H. BECK Warszawa 2004, str. 838 ). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, trzeba opowiedzieć się za takim sposobem ustalenia odszkodowania, które zapewni poszkodowanemu uzyskanie świadczenia umożliwiającego przywrócenie uszkodzonego samochodu do stanu sprzed wypadku. Dopiero wówczas dojdzie do pełnego odwrócenia skutków kolizji, za którą odpowiada ubezpieczyciel w ramach swej odpowiedzialności gwarancyjnej.

Skoro szkoda w tym wypadku polegała na uszkodzeniach samochodu, awarii pewnych elementów, to siłą rzeczy naprawienie szkody musi doprowadzić do usunięcia tych uszkodzeń i naprawienia lub wymiany zepsutych elementów i urządzeń. W niniejszej sprawie nie budził wątpliwości zakres uszkodzeń, jak i naprawy uszkodzonego pojazdu. Sama poszkodowana A. R. oraz jej mąż biorący udział w procesie naprawy uszkodzonego pojazdu przyznali, że został on naprawiony w pełni, jednakże wypłacona kwota odszkodowania nie pozwoliła na przywrócenie go do stanu sprzed szkody i część kosztów naprawy została pokryta ze środków poszkodowanej i jej męża. Następnie pojazd został przez poszkodowaną sprzedany. Jednakże jak poszkodowana wskazała nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających ile naprawa tego pojazdu faktycznie kosztowała. Świadek C. R. w swoich zeznaniach wskazał, że była to kwota około 9000,00 zł. Powód, następca prawny poszkodowanej w pozwie domaga się natomiast kwoty 10356,29 zł, podnosząc na podstawie sporządzonej ekspertyzy prywatnej, że całkowity koszt naprawy pojazdu wyniósł 15685,14 zł. Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia, czy w toku likwidacji doszło do pełnej kompensacji szkody.

W ocenie Sądu strona powodowa nie sprostała temu obowiązkowi i nie udowodniła, że koszt naprawy uszkodzonego pojazdu nie mieścił się w kwocie wypłaconej przez zakład ubezpieczeń. Decydującym w ocenie Sądu był fakt, że powód nie był w stanie przedłożyć żadnych dokumentów na potwierdzenie za jaką kwotę przedmiotowy pojazd został naprawiony. Wskazana w prywatnej ekspertyzie wartość jest całkowicie hipotetyczna. Nie sposób w obecnej sytuacji ustalić w jakim zakresie pojazd został naprawiony i jaki był koszt tej naprawy, gdyż samochód został zbyty jeszcze przez poszkodowaną przed zawarciem pierwszej z umów cesji wierzytelności. Strona powodowa poza tezą zgłoszoną w pozwie, pomimo podnoszonych w piśmie procesowym pełnomocnika pozwanego z dnia 16 września 2025 r. w tym zakresie zarzutów nie zmodyfikowała tezy dowodowej co do opinii biegłego sądowego, uwzględniając ustalenie sprzedaży pojazdu. Sąd przychylił się w tym miejscu do stanowiska strony pozwanej, iż dopuszczenie tego dowodu na okoliczności podnoszone przez stronę powodową nie przyczyniło by się do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, generowałoby jedynie dodatkowe koszty i wydłużyło czas toczącego się procesu. Jak już wskazano powyżej samochód został zbyty przez poszkodowaną w stanie naprawionym, jednak nie sposób stwierdzić w jakim zakresie do co użytych części, choć jak przyznał świadek C. R. naprawa przywróciła pojazd do stanu sprzed szkody. Przeprowadzona przez biegłego ekspertyza na okoliczności podnoszone w pozwie wskazywałaby jedynie wartości hipotetyczne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że powód nie wykazał, czy zasadna jest dopłata do dotychczas wypłaconego odszkodowania, a jeśli tak to do jakiej wysokości. Ponadto jak wskazano powyżej nie sprostał także obowiązkowi udowodnienia jaka konkretnie kwota potrzebna była do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Przedstawiona ekspertyza prywatna jest dokumentem prywatnym, przedstawiającym czysto hipotetyczne wartości, Sąd nie mógł na jej podstawie wyliczyć wysokości szkody. Wobec czego wysokość kosztów naprawy wskazana przez powoda została uznana przez Sąd za nieudowodnioną, nieuzasadnioną ekonomicznie. W przywołanej powyżej uchwale Sąd Najwyższy podkreślił, że jeżeli naprawa pojazdu przez poszkodowanego stała się niemożliwa, w szczególności w razie zbycia lub naprawienia pojazdu, nie jest uzasadnione ustalenie wysokości odszkodowania z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jako równowartości hipotetycznych kosztów naprawy.

W związku z powyższym Sąd w pkt I wyroku oddalił powództwo w całości.

O zwrocie kosztów procesu przez powoda na rzecz pozwanego, Sąd orzekł stosownie do art. 98 kpc, zgodnie z wynikiem procesu. Sąd w pkt II wyroku zasądził od powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. na rzecz pozwanego (...) Spółka Akcyjna w W. zwrot kosztów procesu w kwocie 3617,00 zł. Na kwotę tą składają się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3600,00 zł. Wskazując jednocześnie, iż koszty zastępstwa procesowego Sąd ustalił na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Jednocześnie w pkt III wyroku Sąd nakazał wypłacić powodowi (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w E. kwotę 1000,00 zł tytułem zwrotu zaliczki uiszczonej na poczet przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego. Jak wskazano powyżej Sąd w trybie art. 235(2) § 1 pkt 2 i 5 kpc pominął dowód z opinii biegłego sądowego jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania, w związku z czym w orzeczeniu kończącym sąd zwrócił powodowi uiszczoną przez niego kwotę zaliczki stosownie do art. 84 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.